VR

O

UW

xoxox

D

rink je nog?

“Geen druppel. Maar het blijft

me achtervolgen. Laat de naam

Bonnie St. Claire vallen en je krijgt

geheid een drank gerelateerde

opmerking terug. Ik heb het er

zelf naar gemaakt. Heel Nederland had het over mijn

alcoholprobleem nadat ik op het podium onderuitging.

Ik zat midden in een verhuizing, had niet goed gegeten

en was aangeschoten. Stom natuurlijk. Want eigenlijk

merkte je nooit zoveel aan me. Ik dronk veel, maar

liep heus niet ladderzat door de Albert Heijn. In het

begin dronk ik cola met jenever, daarna ben ik op port

overgestapt. Ik heb nooit willen weten hoeveel ik tot

me nam, maar het was veel. Van ’s ochtends vroeg tot

’s avonds laat. En dat jaren achtereen. Ik ben echt tot

het gaatje gegaan. Dat kwartje viel overigens pas toen

ik met een vergrote lever, gele ogen en opgezette benen

in het ziekenhuis belandde. Ik was bijna dood, mijn

lever functioneerde niet meer. Dat had ik absoluut niet

zien aankomen, ik had mijn drankprobleem volledig

onderschat. En dat terwijl ik slecht voor mezelf zorgde.

Ik was broodmager, at nauwelijks en kreeg veel te

weinig vitaminen binnen. Ook voor mijn man, die wist

dat ik een stevige drinker was, heb ik de ernst van de

situatie altijd goed verdoezeld. Inmiddels heb ik ander-

half jaar niet gedronken. Ik ben van de ene op de andere

dag gestopt, dat lukte door simpelweg geen druppel

meer te drinken. Noem het overlevingsdrang, want ja,

ik hou veel van het leven. Het voelt alsof ik een nieuwe

levensfase ben ingegaan.”

En nu met pensioen?

“Ben je gek! Ik ben aan het rehabiliteren, zoals dat

heet. De schouders eronder. Ik vind het heerlijk om

op het podium te laten zien wie ik ben zonder drank.

Op mijn zestigste geniet ik als nooit tevoren. Zet mij

voor een zaal blije mensen en ik ben ook blij. Ik hou

van het contact met mijn publiek, vind het ?jn om voor

iedereen aanspreekbaar te zijn.”

Waarover spreken mensen je dan aan?

“Mensen blijken enorm de behoefte te hebben hun

eigen alcoholprobleem of dat van iemand uit hun

omgeving met mij te delen. Nederland kent veel stille

drinkers. Ze herkennen zich in mijn verhaal. Alcoho-

listen gedragen zich namelijk allemaal hetzelfde. Zo

was ik altijd met mijn drankgebruik bezig en zorgde

dat ik alles onder controle had. Ik legde bijvoorbeeld

altijd een kauwgompje op de hoek van de tafel,

Door haar alcoholisme raakte ze bijna alles kwijt, zelfs haar

familie. En van het stempel ‘Drankorgel’ zal ze wel nooit

meer af komen. Maar Bonnie St. Claire gelooft nog altijd

in zichzelf: ‘Ik ben een goed mens!’

TEKST:

BABETTE WIERINGA

FOTOGRAFIE:

DENNIS VAN DOORN

V

E

R

D

E

R

Met opgeheven hoofd

>

Bonnie (60) gaat nog

steeds graag buiten

spelen met haar hondjes

VR

O

UW

interview

2

DE TELEGRAAF

VROUW

3